W roku 1694, z inicjatywy poety Simona de La Loubère, Towarzystwo zostało przemianowane oficjalnie na Akademię Igrzysk Kwietnych, a zasady jej działania określił specjalnym edyktem Ludwik XIV. Wtedy też obowiązującym językiem wierszy zgłaszanych do konkursu stał się język francuski. Igrzyska nie odbywały się w czasie zamieszek wywołanych przez rewolucję francuską, wznowiono je dopiero w roku 1806. W roku 1859 przywrócono prawo zgłaszania wierszy napisanych w języku oksytańskim. W czasie II wojny światowej za protektora igrzysk kwietnych uznano marszałka Pétaina, a członkami Akademii zostało wielu luminarzy związanych z rządem Vichy, między innymi: Joseph Barthélémy, Charles Maurras i Pierre Lespinasse. Z tego powodu, po upadku rządu, brano nawet pod uwagę rozwiązanie AkademiiLouis Destrem, Claude Llabres, Toulouse en noir et blanc : Les années de guerre 1939 / 1944, Editions Milan, Michigan 1994, s. 43..
Członkami Akademii Igrzysk Kwietnych byli między innymi: Pierre de Ronsard, François-René de Chateaubriand, Voltaire, Alfred de Vigny, Victor Hugo, Frédéric Mistral i Carmen Sylva. Obecnie nagrody przyznawane są w postaci złotych i srebrnych kwiatów, najczęściej fiołka, róży, nagietka, szarłatu i lilii.