Leon Józef Stankiewicz (ur. 25 września 1892 w Łubnie k. Dynowa, zm. 26 października 1968 w Ogorzelinach, pochowany w Starogardzie Gdańskim) – polski adwokat, notariusz, działacz społeczny i polityczny.
Lata 1892–1919 Urodził się w poddynowskim Łubnie jako syn Karola i Stanisławy z Danków Stankiewiczów. Pochodził z wywodzącej się z Litwy rodziny o tradycjach ziemiańskich, od pokoleń osiadłej w Dynowie, pieczętującej się herbem Mogiła. Miał liczne rodzeństwo, w tym brata Bronisława Stankiewicza (księdza) i Eugeniusza Stankiewicza (również adwokata).
Szkołę ludową ukończył w Dynowie, później uczył się w C. K. Gimnazjum Realnym im. Cesarza Franciszka Józefa w Drohobyczu gdzie jego kolegami z klasy byli między innymi Michał Karaszewicz-Tokarzewski i Kazimierz Wierzyński. Do klasy o rok wyższej, razem z Bruno Schulzem uczęszczał jego brat Bronisław. W roku 1911 Leon Stankiewicz uzyskał maturę i podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Lwowskim. W roku akademickim 1914/1915 studiował na Uniwersytecie Wiedeńskim.