Wyjechał na pewien czas do Paryża, po czym wrócił do Nowego Jorku. W 1918 roku w nowojorskiej Sculptors Gallery odbyła się jego indywidualna wystawa, podczas której zaprezentowano rzeźby, grafiki i rysunki artysty. W 1921 roku na obiedzie wydanym przez kolekcjonera sztuki Duncana Phillipsa po raz pierwszy spotkał Dorothy Weir. Julian Alden Weir zmarł w 1919 roku, a córka zajęła się promowaniem spuścizny po ojcu. Mahonri Young i Dorothy Weir kontynuowali znajomość, która z czasem przerodziła się w przyjaźń.
W 1923 roku artysta wyjechał do Paryża, by wyrzeźbić pomnik zmarłych dla klasztoru Prokatedry Amerykańskiej. Dwa lata później, w towarzystwie swoich dzieci, powrócił do Paryża, gdzie mieszkał przez dwa i pół roku, utrzymując się z pracy artystycznej. W tym czasie wykonał większość rzeźb bokserów, a pod koniec dekady wyjechał do Hollywood, gdzie na zamówienie dużego studia filmowego wykonał naturalnej wielkości rzeźbę przedstawiającą słynnego boksera, Joe Gansa. Odlany z brązu posąg został umieszczony przy wejściu do starej hali Madison Square Garden w Nowym Jorku. 17 lutego 1931 roku ożenił się z Dorothy Weir. Miesiąc miodowy para spędziła w Europie podróżując i szkicując. Ich małżeństwo okazało się udane. Jedną z ostatnich rzeźb Mahonri Younga przedstawiających bokserów był Knockdown.