Sposób umieszczenie w nadwoziu doładowanego silnika o nietypowej konfiguracji V16 i jego nachylenie pozwoliły na to, by kierowca siedział pośrodku kokpitu przy wale napędowym. W rozwoju dobrze pasującej do silnika sprężarki wiodącą rolę odegrał Rolls-Royce. Pięciobiegowa skrzynia biegów była umieszczona poprzecznie. Zbiornik paliwa był zamontowany nad tylnym zawieszeniem, co oznaczało, że niemal cała masa została rozłożona między przednią i tylną osią. W teorii wraz z umieszczonym nisko silnikiem oraz pozycją kierowcy powinno zapewnić samochodowi dobre trzymanie się drogi. Jednakże Stirling Moss określił samochód jako najgorszy bolid, którym jeździł, na co wpływ miało fatalne prowadzenie.
Testowanie rozpoczęło się pod koniec 1949 roku, ale problemy powstałe w ich trakcie spowodowały, że model nie był gotowy na pierwszy wyścig sezonu 1950. Mimo to Raymond Mays zaprezentował samochód podczas kilku okrążeń demonstracyjnych przed wyścigiem. Ten pokaz spowodował presję brytyjskich mediów, stawiających BRM Type 15 nad Mercedesa W154 mimo faktu, że BRM zatrudniał czterokrotnie mniej personelu niż Mercedes przed wojną. W wyścigach Type 15 zadebiutował podczas rundy International Trophy.