Związek prowadzi także różnorodną działalność kulturalną i naukową, za priorytet uważając wspieranie języka oksytańskiego.

Etymologia i ortografia Pochodzenie pojęcia ‘felibr’ nie zostało jednoznacznie wyjaśnione. Wywodzono je często od prowansalskiego słowa libre, które jest zarazem rzeczownikiem pospolitym (‘książka’) i przymiotnikiem (‘wolny’). Najprawdopodobniej jednak słowo to weszło do użycia na skutek językowego lapsusu. W staroprowansalskiej pieśni o świętym Anzelmie i siedmiu boleściach Matki Bożej jest mowa o Jezusie, który dyskutuje w świątyni emé li tiroun de la lèi, emé li sét felibre de la lèi – «ze znawcami Prawa, z siedmioma felibrami Prawa»Anabel Reeser, Frédéric Mistral, [w:] Dictionary of Literary Biography, red. Clark Bruccoli, Cengage Gale, Detroit 2007, t. 331, s. 229.. Emé li sét felibre to w rzeczywistości emé li sefer, libre – «pośród zwojów, ksiąg» (sefers po hebrajsku ‘zwój’). Ponieważ tę pieśń przekazywano ustnie, a słowo sefer nie było powszechnie znane, dokonano błędnej kontaminacji, której następnie przydano erudycyjne znaczenie.