Jesienią 1939 udał się do zajętego przez ZSRR Białegostoku i pracował tam w fabryce włókienniczej, później był robotnikiem w tartaku w Słonimiu. Latem 1941 uciekł przed Niemcami do obwodu penzeńskiego i zaczął pracować w kołchozie. 1942 wstąpił do Armii Czerwonej, brał udział m.in. w bitwie pod Stalingradem. 1943 wstąpił do 1 DP im. T. Kościuszki, był kapralem w 3 pp, a po ukończeniu szkoły oficerów oświatowych (politycznych) w stopniu plutonowego brał udział w bitwie pod Lenino. Od XII 1943 w szkole oficerów polityczno-wychowawczych, 1-16 XII 1944 jako chorąży był zastępcą dowódcy 7 kompanii ds. polityczno-wychowawczych w 1 pp. Później skierowany do Wyższej Szkoły Oficerów Polityczno-Wychowawczych w Moskwie. Potem służył w straży kolejowej w Lublinie i Łodzi. Od 1945 w PPR, 1946 przeszedł z WP do MO i został komendantem powiatowym MO w Środzie Śląskiej i potem w Legnicy, później był oficerem ds. specjalnych w komendzie w Dzierżoniowie. IX 1947 odszedł z milicji i został kierownikiem działu kadr w fabryce w Małej Dąbrówce.