Został sekretarzem okręgowym PPS-Lewicy w Białymstoku, w kwietniu 1929 z ramienia PPS-Lewicy kierował kampanią wyborczą do Rady Miejskiej w Grodnie, za co został na krótko uwięziony. 20-21 czerwca 1929 w Warszawie na I Zjeździe PPS-Lewicy został wybrany do Komitetu Centralnego. 3 sierpnia 1929 aresztowany w Białymstoku i skazany na 1,5 roku więzienia, podczas odbywania kary był starostą komuny więziennej. W marcu 1931 zwolniony, pracował w ZLCh „Samopomoc” w Białymstoku do jej rozwiązania. W styczniu 1932 został członkiem Komitetu Okręgowego (KO) KPP w Lublinie, w maju 1932 aresztowany w Warszawie na pół roku, zwolniony z braku dowodów. W KPP działał do jej likwidacji w 1938. Podczas okupacji pracował na budowach, po styczniu 1945 wstąpił do PPR, potem PZPR. Pracował w Centralnym Zarządzie Przemysłu Mięsnego, Warszawskich Zakładach Fotochemicznych „Foton” i (od maja 1953) Przedsiębiorstwie Zmechanizowanych Robót Ziemnych. W 1949 decyzją Wojewódzkiej Komisji Kontroli Partyjnej (WKKP) wydalony z partii za „popełnienie nadużyć przy rozdziale mięsa”;