Od tej pory zarówno klasztor Bailin, jak i Li’an cieszyły się specjalnymi względami dworu cesarskiego i były często odwiedzane przez cesarzy.
Gdy w 1722 roku Yongzheng wstąpił na tron cesarski, Jialing zrezygnował z prowadzenia Bailin si i przeniósł się na górę Lu, ponieważ cesarz nie chciał aby dwór plotkował o jego słabości do buddyzmu.
Po śmierci mistrza Jialinga Xingyina na górze Lu, cesarz wydał specjalny edykt 30 grudnia 1726 roku aby uczcić śmierć mistrza.
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 patriarchy Indii i 1 patriarchy Chin.
Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju. 39/29. Huanyou Zhengchuan (1549–1614) 40/30. Xuejiao Yuanxin postanowił zrekreować szkołę yunmen 40/30. Tianyin Yuanxiu (1575–1635) 41/31. Ruo’an Tongwen (1604–1655) 41/31. Shanci Tongji (1608–1645) 41/31. Yulin Tongxiu (1614–1675) 42/32. Maoxi Xingsen (1614–1677) 43/33. Ruchuan Chaosheng (bd) 42/32. Baisong Xingfeng (1612–1674) 42/32. 43/33. Meng’an Chaoge (1639–1708) 44/34. Jialing Xingyin (1671–1726) 40/30. Miyun Yuanwu (1566–1642) 12 spadkobierców 41/31. Shiche Tongsheng (1593–1638) 3 spadkobierców 42/32. Xigan Xingyuan (1609–1679) 42/32.