Brał udział w pracach Zagranicznego Biura Pomocy Ruchowi Rewolucyjnemu w Galicji Wschodniej. Z powodu prześladowania przez austriacką policję X 1923 udał się do Berlina, gdzie kontynuował studia i był sekretarzem Sekcji Ukraińskiej w KPD. Wielokrotnie wyjeżdżał z odczytami do skupisk ukraińskiej emigracji w Bremie i Hamburgu. III 1924 skierowany przez KC KPZU do Lwowa jako instruktor. XII 1925 aresztowany na 4 miesiące we Lwowie, po zwolnieniu został kierownikiem Centralnego Wydziału Zawodowego (CWZ) przy KC KPZU, był też członkiem CWZ przy KC KPP. Od 1926 wydawca i redaktor legalnego tygodnika KPZU „Profesijni Wisty” („Wiadomości Związkowe”). Od jesieni 1927 do grudnia 1928 na Ukrainie Sowieckiej, po powrocie nadal kierował CWZ przy KC KPZU. W 1930 stał na czele delegacji KPZU na V Kongres Czerwonej Międzynarodówki Związków Zawodowych, od X 1930 był redaktorem legalnego pisma KPZU „Nasza Zemla”. I 1931 skierowany przez KC KPP do ZSRR, gdzie do 1946 był ekonomistą w instytucjach gospodarczych w Moskwie, Charkowie, Nowosybirsku i Marinilsku. Po powrocie do kraju IV 1946 wstąpił do PPR i został dyrektorem administracyjno-finansowym Motozbytu (do 1948), później dyrektorem Centralnego Zarządu Mechanizacji i Budownictwa (do 1952) i dyrektorem departamentu ekonomicznego PKPG (do 1953).