pozostał na kolei we Lwowie do początku 1944. W lutym 1944 w obawie przed aresztowaniem zaczął ukrywać się w rodzinnych stronach. Od lipca 1944 należał do PPR w Rzeszowie, niedługo potem został kierownikiem Wydziału Zawodowego Komitetu Wojewódzkiego (KW) PPR. Od września 1944 był członkiem Komitetu Organizacyjnego Związków Zawodowych z ramienia PPR, 8 października 1944 na I konferencji został wybrany sekretarzem Okręgowej Rady Związków Zawodowych (OKZZ). W latach 1945–1948 był wiceprezydentem, a w 1948–1950 prezydentem Rzeszowa. Członek egzekutywy Komitetu Miejskiego (KM) PPR/PZPR. W 1949 ukończył trzyletnie państwowe studium administracyjne w Rzeszowie. W latach 1950–1952 kierował Wydziałem Administracyjnym KW PZPR w Rzeszowie, a od 15 maja 1952 do 30 września 1953 był naczelnikiem Wydziału X WUBP w Rzeszowie w stopniu starszego sierżanta. Później zajmował kierownicze stanowiska w budownictwie w Rzeszowie. Od 1960 był przewodniczącym Wojewódzkiej Rady Związków Zawodowych (WRZZ) w Rzeszowie. Od 1971 na emeryturze.
Zmarł w Rzeszowie.