W roku 1731 władzę w księstwie Parmy objął ród Burbonów. W 1759 książę Ferdynand I Parmeński uczynił swym pierwszym ministrem Francuza Guillaume du Tillot, zwolennika idei oświeceniowych. Jego rząd wydał zarządzenia znoszące przywileje podatkowe świeckich bractw wspomagających inkwizycję (tzw. crocesignati). Inkwizytor Piacenzy Francesco Vincenzo Ciacchi odmówił podporządkowania się tym rozporządzeniom, skutkiem czego 9 lutego 1768 rząd nakazał mu opuszczenie terytorium księstwa, a rok później wydał dekret o całkowitym zniesieniu inkwizycji. Jednak już w 1771 roku wskutek intryg dworskich doszło do wygnania Tillota, a władzę przejęła frakcja konserwatywna, związana z księżną Marią Amalią Habsburg. 29 lipca 1780 roku doszło do podpisania konkordatu między księciem Ferdynandem I a Stolicą Apostolską i w rezultacie 2 sierpnia 1780 roku trybunały w Parmie i Piacenzy zostały ponownie powołane do życiaDel Col, s. 732;