Konkurs Piosenki Eurowizji w 2000 roku. Organizator imprezy, Europejska Unia Nadawców (EBU), dopuścił irlandzką propozycję do stawki konkursowej. Piosenka zadebiutowała na pierwszym miejscu krajowych list przebojów, zostając najszybciej sprzedającym się singlem roku w kraju oraz osiągając certyfikat poczwórnej platynowej płyty za osiągnięcie wyniku 60 tys. sprzedanych egzemplarzy. Hart wystąpił 24 maja w finale Konkursu Piosenki Eurowizji, swój występ dedykował zmarłemu kilka tygodniu wcześniej ojcu. Wokalista zdobył łącznie 53 punkty, zajmując 11. miejsce w końcowej klasyfikacji. W czerwcu wydał kolejny mini-album pt. Never Wanna' Let You Down, miesiąc później – płytę studyjną pt. Sometimes Right Sometimes Wrong, na którą materiał został nagrany w Chicago. Tytułowy singiel z krążka trafił na pierwsze miejsce krajowych list przebojów oraz osiągnął status podwójnej platynowej płyty. W listopadzie ukazał się album kompilacyjny pt. Even Better than the Real Thing Vol. 1, na który wokalista nagrał swoją wersję przeboju „Crazy in Love” Beyoncé Knowles. Na drugie wydanie płyty (z 2004 roku) artysta nagrał cover utworu „Fuck It (I Don't Want You Back)” Eamona.