Od I 1929 członek egzekutywy KO Związku Młodzieży Komunistycznej (ZMK), 15 IV 1929 aresztowany i 25 IX skazany na 5 lat więzienia z zaliczeniem aresztu, więziony w Łodzi, Łęczycy i Wiśniczu, IX 1932 zwolniony na urlop zdrowotny. I 1933 na polecenie władz KPP wyjechał do Moskwy, gdzie do IX 1936 studiował na wydziale historii partii na KUMNZ. Podczas powrotu do kraju 16 X 1936 aresztowany w Wilejce za nielegalne przekroczenie granicy i skazany w Krzywiczach na 8 miesięcy więzienia; karę tę i pozostałą część wyroku z 1929 odsiadywał w Wilejce, Wilnie i Grodnie. 17 I 1939 zwolniony, został księgowym w łódzkim biurze. X 1939 przeniósł się do Białegostoku, potem do Lwowa, gdzie był księgowym. VI 1940 zesłany na Ural, wrócił w VIII 1941. Od XI 1941 do VII 1942 pracował w Leninabadzie. Od 1943 działacz ZPP, od I 1944 księgowy w Polskim Domu Inwalidów. VII 1945 wrócił do kraju i został kierownikiem Wydziału propagandy Komitetu Warszawskiego PPR. Od I 1946 referent, od VIII 1949 kierownik Referatu Filmowego, od IV 1951 naczelnik Wydziału Kadr Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk. Sekretarz koła PPR, potem PZPR przy GUKPPiW. Od 1949 zastępca członka KD PZPR Warszawa-Śródmieście. 1951–1955 pracownik Zjednoczenia Budownictwa Przemysłowego „Metrobudowa”, gdzie był zastępcą kierownika. Odznaczony m.in.