U młodych okazów są białe z różowym odcieniem, później jasnożółte. Ostrza blaszek bywają pofałdowane. Niektóre źródła podają, że rozkruszone blaszki mają zapach czosnku. Trzon Wysokość 2–4 cm, średnica 2–4 mm, walcowy, kruchy, w środku pusty, czasami wygięty lub spłaszczony. Powierzchnia gładka, sucha, górą o barwie pomarańczowoczerwonej, dołem jaśniejszy – żółtopomarańczowy. Miąższ Cienki, kruchy, żółtopomarańczowy, nie zmieniający barwy po uszkodzeniu. Smak i zapach niewyraźny. Wysyp zarodników Biały. Zarodniki bezbarwne, elipsoidalne, gładkie, z kilkoma kroplami, nieamyloidalne. Mają rozmiar 8–10 × 5–6 μm. Gatunki podobne W Polsce występuje kilka gatunków wilgotnic, których wspólną cechą jest czerwona barwa, drobne rozmiary i łuseczkowaty kapelusz. Głównymi morfologicznymi cechami umożliwiającymi ich rozróżnienie są: blaszki, łuseczki kapelusza i subtelne różnice w ubarwieniu. wilgotnica czerwona (Hygrocybe coccineocremata). Łuseczki kapelusza są ciemniejsze od niego: mają barwę od brązowej do czarnej, wilgotnica purpurowa (Hygrocybe miniata). Łuski kapelusza tej samej co on barwy, lub jaśniejsze, blaszki pomarańczowoczerwone, wilgotnica szkarłatna (Hygrocybe coccinea).