Feiyin Tongrong (chiń. 費隱通容, pinyin Fèiyǐn Tōngróng; kor. 비은통용 Piŭn T’ongyong; jap. Hiin Tōyō; wiet. Phí ẩn Thông Dung; ur. 1593, zm. 1662) – chiński mistrz chan z odgałęzienia yangqi szkoły linji, kaligraf.
Życiorys Pochodził z rejonu Fuqing, gdzie znajdował się klasztor Wanfu na górze Huangbo. Po śmierci rodziców krewni oddali go do lokalnego klasztoru. W wieku 14 lat został nowicjuszem. Jego pierwszymi nauczycielami byli mistrzowie chan szkoły caodong, tacy jak Zhanran Yuancheng (1561–1626), Wuming Huijing (1548–1618) i Wuyi Yuanlai. Został zaordynowany przez mistrza Zhanrana i na ceremonii tonsurowej (postrzyżyn) otrzymał imię MingmiJiang Wu. Enlightenment in Dispute. s. 92..
Był antynomistą i bardzo interesował się praktyką Koanową. Kolidowało to z ówczesnym stylem praktyki caodong, w którym praktykowało się medytację, inkantacje oraz prowadziło doktrynalne studia. Był więc często wyśmiewany przez innych uczniów. Nie znajdywał także zrozumienia u nauczycieli. Studiował kiedyś ze znanym mnichem, który wierzył w to, że osiągnął oświecenie. Mnich ten spytał Feiyina o znaczenie bezspoinowej stupy (wufengta)Historia o bezspoinowej stupie jest często używana jako gong’an podczas treningu uczniów.