Monaster św. Jana Chrzciciela – prawosławny żeński monaster stauropigialny w Moskwie, powstały najpóźniej na początku XV w., zlikwidowany przez władze radzieckie w 1927 i otwarty ponownie w 2000.
Monaster znajduje się w dzielnicy Biały Gród, części rejonu Basmannego, na wzniesieniu, które od wezwania klasztoru przyjęto określać Iwanowską Gorą.
Historia Pierwsza wzmianka o monasterze znajduje się w latopisie pod datą 1415. Wspólnota znajdowała się ówcześnie w innym miejscu – na Zamoskworieczju, w miejscu, gdzie wzniesiono następnie cerkiew Ścięcia Głowy św. Jana Chrzciciela. Przeniesienie na nowe miejsce miało miejsce do początku XVI stulecia. Klasztor cieszył się znacznym szacunkiem ze strony rodziny panującej, odwiedzali go carowie Iwan IV Groźny oraz Michał I z małżonką. Monaster otrzymywał od carów hojne dary pieniężne i rzeczowe. Wśród rodzin, które również wspierały wspólnotę, byli Łobanowowie, Chowańscy, Golicynowie, Wołkońscy i MieszczerscyИоанно-Предтеченский ставропигиальный женский монастырь.