Wzrost zawartości tlenu przed wystąpieniem pierwszego zlodowacenia spowodował spadek zawartości metanu. Duży zasięg lodowców wywołał spadek produkcji pierwotnej, a poziom zarówno metanu, jak i tlenu w czasie zlodowacenia był bardzo niski. Jednocześnie wulkanizm, choć relatywnie słaby, stale wprowadzał do atmosfery dwutlenek węgla, który także jest gazem cieplarnianym, aż jego zawartość przekroczyła krytyczny poziom i spowodowała szybką deglacjację. W okresie między zlodowaceniami wietrzenie chemiczne i aktywność biologiczna przyczyniły się do ponownego spadku zawartości CO2. Biologiczna produkcja metanu osłabła w związku ze spadkiem temperatur lub zmniejszeniem tempa dostarczania składników odżywczych do oceanu; rozważane jest także powstanie mgły węglowodorowej, takiej jak w atmosferze Tytana, które mogło zintensyfikować ochładzanie na wysokich szerokościach geograficznych. Kombinacja tych czynników mogła przyczynić się do nawrotu zlodowaceń i zwiększyć czas ich trwania.
Konsekwencje Po zakończeniu okresu zlodowaceń atmosfera była natleniona, a dwutlenek węgla trwale zastąpił metan w roli głównego gazu cieplarnianego. Poziom tlenu rósł w dużym tempie, a w zapisie kopalnym po raz pierwszy pojawiły się eukarionty; przypuszczalnie pojawiły się wśród nich także pierwsze formy wielokomórkowe.
Zobacz też kriogen Ziemia-śnieżka
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Zlodowacenia Kategoria:Proterozoik