1455), dla Joanny Enríquez, matki króla Ferdynanda, stworzył miniatury w Godzinkach Izabeli Katolickiej. Vrelant utożsamiany jest z innym artystą znanym jako Guillaume Weylant, który był autorem zespołu sześciu miniatur w drugim tomie Kronik Hainaut wykonanych dla Karola Śmiałego w 1468 roku. Vrelantowi przypisuje się iluminacje do Godzinek Izabeli Kastylijskiej (ok. 1460), i poszczególne miniatury w Godzinkach Marii Burgundzkiej (ok. 1480) oraz iluminacja Mszału kardynała Ferru’ego de Clugny (ok. 1473).
Styl i technika Styl Vrelanta jest stonowany, bez zbytniej ekspresji; postacie ujęte są w bezruchu, często w scenerii gotyckiej architektury, wśród smukłych kolumn wspierających baldachimy sklepień. W tle ukazywał kolorowy pejzaż. Antoni Ziemba styl Vrelanta opisał w swojej monograficznej pracy pt. Sztuka Burgundii i Niderlandów 1380–1500. Sztuka dworu burgundzkiego oraz miast niderlandzkich: Vrelant stosował również techniki grisaille łącząc ją z tonami chromatycznymi co można zauważyć w iluminacjach wykonanych dla manuskryptów De primo bello punico czy L’Epistre d’Othea.