242r–245vZwiązany z oficjum brewiarzowym symbol świętego Atanazego Quicumque vult salvus esse, w wypadku Modlitewnika królowej Bony został wpisany poza liturgiczną częścią rękopisu i to aż dwukrotnie. Stanowi on swoisty komentarz do symbolu nicejsko-konstantynopolitańskiego, będąc jednocześnie wyznaniem wiary i objaśnieniem nauki o Trójcy Świętej.Oficjum za zmarłych151r–196rMiniatura przedstawiająca ratowanie dusz grzeszników z czyśćca (fol. 150v) otwiera Officium mortuorum. Nabożeństwo odprawiane w intencji zmarłych czytane było również w czasie nocnego czuwania przy zwłokach. Godzinki za dusze zmarłych powtarzają tekst officium defunctorum z włoskiego modlitewnika Bony, różniąc się od niego jedynie dodaniem zakończenia w formie trzech modlitw za nieżyjących członków rodziny królowej.Oficja pasyjne198r–203r;