W 1953 został wraz z całym Zakładem Elektroniki PIT przeniesiony do Zakładów Wytwórczych Lamp Elektrycznych, gdzie pracował na stanowisku szefa działu w biurze konstrukcyjnym. W latach 1956–1962 był doradcą technicznym w Przemysłowym Instytucie Elektroniki w Warszawie. Od 1956 został pełnoetatowym nauczycielem akademickim – początkowo na stanowisku zastępcy profesora, od 1961 – starszego wykładowcy, od 1970 – docenta w Katedrze Przyrządów Elektronowych na Wydziale Elektroniki Politechniki Warszawskiej. Od 1980 pracował na stanowisku profesora w Instytucie Technologii Elektronowej (obecnie Mikroelektroniki i Optoelektroniki). W latach 1970–1978 kierował Zakładem Lamp Elektronowych, a w latach 1978–1982 kierował Zakładem Przyrządów Elektronopromieniowych i Mikrofalowych. Po przejściu na emeryturę w 1987, nadal pracował na ½ etatu do 1992, wykładał do 1995.
Specjalizował się w dziedzinie lamp elektronowych. Jest autorem 7 podręczników (w tym 3 współautorskich) i 5 skryptów oraz wielu artykułów naukowych, referatów konferencyjnych, opracowań encyklopedycznych.
Zmarł 20 lipca 2014 w Warszawie.