W tym roku zamontowano również podstawowe wyposażenie wnętrza (krzyż, tabernakulum, ołtarz, ambona, chrzcielnica). 13 czerwca 1990 roku dokonano uroczystego poświęcenia nowego kościoła. 30 czerwca 1990 roku erygowana została przy kościele samodzielna parafia pw. św. Antoniego, a obowiązki proboszczowskie powierzono ks. Eugeniuszowi Grockiemu, który kontynuował prace przy wykończeniu kościoła oraz budowie domu parafialnego wraz z mieszkaniami dla duszpasterzy. W latach 1991–1995 wykonane zostały kolejne elementy wyposażenia kościoła m.in. nowe tabernakulum autorstwa artysty plastyka Ireneusza Daczki. Zasadnicze prace przy budowie zakończone zostały w 2001 roku.
Architektura Kościół zbudowany został na planie wieloboku wraz z przylegającym do niego kompleksem pomieszczeń parafialnych (salki katechetyczne, mieszkania). Obok postawiona została wolnostojąca dzwonnica. Elewacja z czerwonej cegły, dach przykryty blachą miedzianą, na szczycie umieszczona wieżyczka z sygnaturką zwieńczona krzyżem. Wnętrze składa się z nawy głównej, prezbiterium, kaplicy chrzcielnej oraz kaplicy bocznej oddzielonej kolumnami, w której sprawowana jest liturgia w dni powszednie. Prezbiterium zostało dostosowane do wymogów liturgii katolickiej odnowionej po Soborze Watykańskim II.