Tony Bettenhausen, mimo że zakwalifikował się do wyścigu, to nie wystartował w nim.

W 1947 roku bracia Marchese zamówili silnik Offenhauser, zastępując przestarzałą jednostkę Miller. Z sekcji bocznych usunięto chłodnice i model zyskał bardziej tradycyjny wygląd. Mimo tych ulepszeń Myron Fohr nie zdołał się w 1948 roku zakwalifikować. Jednakże w mistrzostwach AAA bracia Marchese z dwoma zwycięstwami wygrali klasyfikację właścicieli, podczas gdy Fohr został wicemistrzem. W Indianapolis 500 1949 Fohr zajął w wyścigu czwarte miejsce. W mistrzostwach AAA Fohr ponownie był drugi. W Indianapolis 500 w 1950 roku zespół braci Marchese był sponsorowany przez Bardahl. Nadal startujący w zespole Fohr zakwalifikował się na szesnastym miejscu, a finiszował jako jedenasty. W roku 1951 sponsorem nadal był Bardahl, ale nowym kierowcą był Chuck Stevenson z Fresno. Stevenson nie ukończył wyścigu, kiedy jego samochód zapalił się na 93 okrążeniu. W następnym wyścigu – 100 mil Syrakuz – samochód brał udział w poważnej kolizji. Stevenson wyszedł bez szwanku, ale samochód nie został odbudowany.

Wyniki