Gdy dowiedział się o przybyciu do Nagasaki mistrza Yinyuana Longqi, udał się do tego miasta i dostał się do zgromadzenia prowadzonego przez tego mistrza w klasztorze Kōfuku. Tym samym Tetsugen znalazł się w grupie wczesnych uczniów japońskich, którzy byli prowadzeni przez Mu’ana Xingtao, po opuszczeniu Kioto przez Yinyuana. Tetsugen odrzucił wtedy nauki Mu’ana i przez krótko praktykował u Yinyuana w Tonda. Jednak wkrótce powrócił do Kōfuku-ji i formalnie został uczniem Mu’ana. Nieco później wziął udział w odosobnieniu medytacyjnym prowadzonym przez Jifeia Ruyi. Tak więc praktykował on u wszystkich trzech założycieli szkoły ōbaku.
W 1676 roku otrzymał od mistrza Mu’ana przekaz Dharmy.
W szkole ōbaku znalazł także sprzyjającą atmosferę i pojętnych słuchaczy dla swojego wielkiego projektu związanego ze świętymi tekstami buddyjskimi. Przy aktywnej pomocy kilku chińskich i japońskich mnichów podjął w 1669 roku olbrzymi projekt stworzenia kompletnego zestawu drukarskich drewnianych płyt, który zawierałby cały chiński kanon tekstów buddyjskich. Podróżował po całej Japonii, wygłaszając wykłady w lokalnych świątyniach i klasztorach w celu zebrania odpowiedniej sumy. Duża część zebranej kwoty pochodziła z drobnych datków przekazywanych przez samurajów, zwykłych ludzi i świeckie grupy kooperacyjne.