Ceremonie poświęcenia klasztoru odbyły się pierwszego miesiąca 1663 roku. Yinyuan rezydował we Wschodnim Budynku Rezydencyjnym a Mu’an – w Zachodnim. Wkrótce, bo 4 dnia 9 miesiąca 1664 roku, Yinyuan zrezygnował z funkcji opata klasztoru. Mu’an podjął się poprowadzić klasztor, który dalej był w budowie. Został ukończony w 1679, gdy postawiono ostatni budynek – wieżę dzwonu (鼓楼). Gdy został opatem klasztoru było w nim tylko sześć budynków: Budynek Dharmy (jap. hōdō), Wschodni i Zachodni Budynki Rezydencyjne (jap. tōzai no hōjō), Budynek Medytacji (jap. zendō), kuchnia (jap. chūdō) i łaźnia (jap. yokudō). Gdy był opatem dobudowano m.in.: Budynek Skarbu Siakjamuniego (jap. daiyūhōden), Budynek Królów Obrońców (jap. tennōden), jadalnię (jap. saidō), wieżę dzwonu (jap. shōrō) i wieżę bębna (jap. korō).
Mu’an był opatem Manpuku-ji ponad 15 lat. Już nigdy żaden mnich nie był opatem tak długo. W 1665 roku na życzenie swoich uczniów poprowadził pierwszą ceremonię sandan kaie w Manpuku-ji, w której wzięło udział ponad 5000 osób. W 1670 poprowadził drugą taką ceremonię;