Most zbudowano według projektu inżyniera Dmitrija Iwanowicza Żurawskiego. Składał się z 9 przęseł o długości 49,7 m każde. Ich konstrukcję wzorowano na systemie amerykańskiego inżyniera (drewniane elementy łączone żelaznymi klamrami). Przęsła osadzono na 8 drewnianych podporach z kamiennymi fundamentami. Przyczółki tworzyło 7 kamiennych łuków o rozpiętości 6,4 m. Wysokość mostu nad poziomem rzeki wynosiła 43 metry.
Z powodu stromizny odcinek nad wąwozem Wieriebińskim był bardzo trudny do pokonania dla pociągów jadących w kierunku Moskwy. Ówczesne parowozy nie miały wystarczającej mocy, żeby przeciągnąć na tym podjeździe całe składy. Z tego powodu przed podjazdem dzielono pociągi na zestawy po 10-12 wagonów i tak wciągano na wyższą część trasy. Żeby usprawnić przetaczanie zestawów na tym odcinku stale dyżurowały 4 dodatkowe lokomotywy. Z kolei w pociągach jadących w kierunku Petersburga często hamulce nie były na tyle sprawne, żeby wystarczająco zmniejszyć szybkość i na most Mstiński składy wjeżdżały z szybkością znacznie przekraczającą dopuszczalną. Gdyby nie to, że trasa była prawie zupełnie prosta, mogło dojść do wykolejeń. Zdarzały się przypadki zerwania zaczepów łączących wagony. Katastrof nie dało się uniknąć.