W tymże roku król Zygmunt III Waza mianował go kasztelanem wołyńskim.Po zamordowaniu w Stambule jego brata Samuela wystąpił zbrojnie przeciw Przerębskim i Potockim, którzy zajęli należące do Samuela dobra Uście. Jako spadkobierca sądził się też z Cieciszewskimi. Walczył także z łupiącymi województwo ruskie lisowczykami, w bitwie pod Tuczynem rozbił i rozproszył elearów Wierzbowskiego, pod Uściem pokonał ich po raz drugiHerbarz polski Kaspra Niesieckiego powiększony dodatkami z późniejszych autorów, rękopismów, dowodów urzędowych i wydany przez Jana Nep. Bobrowicza, tom V Lipsk 1840, s.236. W bieżącą politykę angażował się rzadko, wobec dworu królewskiego był lojalny.
Karol Korecki był żonaty z Anną z Potockich, kasztelanką kamieniecką, wdową po Stanisławie Golskim i księciu Konstantynie Zasławskim. Z tego związku synowie Samuel Karol i Aleksander (zmarły w dzieciństwie) oraz córka EufryzynaSeweryn Uruski: Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. VII, Gebethner i Wolff, Warszawa 1910, s. 209.. Anna Korecka zmarła w 1623, została pochowana w Korcu.