1 czerwca 1921, w stopniu rotmistrza, pełnił służbę w Dowództwie Żandarmerii Wojskowej w Warszawie, a jego oddziałem macierzystym był Dywizjon Żandarmerii Wojskowej Nr 6. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 17. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii. 20 września 1926 został przeniesiony z 6 Dywizjonu Żandarmerii we Lwowie do Wydziału Żandarmerii w Departamencie I Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie na stanowisko kierownika referatu. Z dniem 1 lutego 1927 został przeniesiony służbowo do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych na okres sześciu miesięcy. W czerwcu 1927 został zwolniony z zajmowanego stanowiska w Departamencie Piechoty MSWojsk. z „pozostawieniem na przeniesieniu służbowym w MSWewn.”. Z dniem 1 sierpnia 1927 przedłużono mu przeniesienie służbowe o kolejne sześć miesięcy, a z dniem 1 lutego 1928 o kolejne sześć miesięcy. 21 stycznia 1930 został wyznaczony na stanowisko dowódcy 1 Dywizjonu Żandarmerii w Warszawie. 18 lutego 1930 awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 i 2. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii. Obowiązki dowódcy dywizjonu wykonywał do 1 września 1939. W międzyczasie awansował na pułkownika ze starszeństwem z dniem 19 marca 1937 i 1. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii.