Roman Witorzeniec vel Roman Pawelczyk ps. „Witorzeniec” (ur. 10 września 1891 w Warszawie, zm. 5 lutego 1962 w Londynie) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, mianowany pośmiertnie generałem brygady.
Przebieg służby wojskowej Syn Michała i Eleonory z domu Majewskiej. Przez dwa lata należał do Polskich Drużyn Strzeleckich w Krakowie. W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich. Był oficerem 2 pułku piechoty. 29 września 1914 roku awansował na chorążego, 27 stycznia 1915 roku – podporucznika, 26 maja 1915 roku – porucznika i 1 listopada 1916 roku na kapitanaLista starszeństwa oficerów Legionów Polskich w dniu oddania Legionów Polskich Wojsku Polskiemu (12 kwietnia 1917), Warszawa 1917, s. 5..
W lutym 1919 roku został dowódcą batalionu strzelców Nr 7 w Częstochowie. 17 maja 1919 roku przeformował batalion w Bytomski Pułk Strzelców i wydał pierwszy rozkaz dzienny, jako dowódca pułku. 10 marca 1920 roku dowodzony przez niego oddział został przemianowany na 167 Bytomski pułk piechotyMarian Głut, Zarys historii wojennej 75-go Pułku Piechoty, Warszawa 1929 rok, s. 6, 9..