Był przywódcą oporu przeciwko ruchowi haibutsu kishakuW okresie Meiji m.in. w związku z militaryzacją i rosnącym nacjonalizmem w Japonii zaczęły narastać antybuddyjskie nastroje, a zaczęto popierać rodzimą religię shintō. Te tendencje były najbardziej widoczne w ruchu haibutsu kishaku – "Precz z buddyzmem". Zaczęły się one rozwijać jeszcze w okresie Edo i były związane z konfucjanistami oraz wytrwałym obrońcą buddyzmu. Podróżował niestrudzenie po całej Japonii; w tym czasie powoli budowano nowe budynki w Tenryū-ji.
Jednym z celów jakie przed sobą postawił, było zgromadzenie tylu uczniów w klasztorze, aby zabezpieczyć dalszy rozwój tej linii przekazu. Stało się to możliwe, gdy odbudowano budynki mnichów i Dharmy.
W 1892 roku Tekisui zrezygnował ze stanowiska opata klasztoru, aby zrobić miejsce dla swojego ucznia Ryōena Genseki (1842–1918). Jednak po kilku latach, gdy konieczna stała się rozbudowa klasztoru Ryōen zrezygnował z funkcji opata i znów opatem został Tekisui.