opracował i wydał Zarys statystyki pracy. Później został kierownikiem wydziału oświaty i kultury w Głównym Urzędzie Statystycznym. Wykładowca ubezpieczeń społecznych i państwowych w Wyższej Szkole Handlowej i statystyki i przedmiotów ekonomicznych w Wolnej Wszechnicy Polskiej.
Po rewolucji październikowej opowiedział się za bolszewikami. Na początku 1920 wstąpił do KPRP (był z nią związany od jej powstania w grudniu 1918). Prelegent Uniwersytetu Ludowego, udostępniał swoje mieszkanie jako miejsce posiedzeń przywódców KPRP, za co 8 II 1920 został aresztowany i zwolniony z GUS. 6 III 1920 wypuszczony, VI 1920 w hotelu „Polonia” wygłosił wykład „Socjalizm a komunizm”, co spotkało się z ostrą krytyką władz WWP. Wówczas zrezygnował ze stanowiska podsekretarza Senatu WWP i z katedry. VII 1921 ponownie aresztowany i uwięziony m.in. na Pawiaku. I 1921 wygrał konkurs na stanowisko kierownika statystyki miejskiej w magistracie łódzkim, został również komisarzem spisowym na miasto Łódź. XI 1921 złożył dymisję z powodu usunięcia swojego zastępcy Leona Purmana. I 1922 wybrany dyrektorem Kasy Chorych w Sosnowcu, jednak IV 1922 samorząd kasy został zawieszony.