Około 1780 roku udał się do Baisen-ji w Mino, gdzie przebywał jego pierwszy nauczyciel Rōzan. Po jego śmierci spędził kilka lat w Baisen-ji. Gdy usłyszał o sukcesach mistrza Gasana Jitō udał się do niego do Edo, aby sprawdzić, czy jego zrozumienie jest wyższe. Podczas ich pierwszego spotkania zanim jeszcze otworzył usta, aby coś powiedzieć, mistrz Gasan wyciągnął rękę przed jego twarz i spytał: "Powiedz mi, dlaczego to nazywa się ręką ?" Inzan zaskoczony nie mógł niczego powiedzieć, dopiero po chwili zaczął zbierać myśli i gdy chciał przemówić, Gasan wyciągnął nogę i spytał: "A dlaczego to nazywa się nogą?" Gdy Inzan chciał coś powiedzieć mistrz zaśmiał się i wypchnął go z pokoju. Inzan został jego uczniem. Pracował nad kōanami według metody Hakuina i Tōreia Enji. Po osiągnięciu oświecenia został spadkobiercą mistrzaRichard Bryan McDaniel. Zen Masters of Japan. Str 263.
Po zostaniu samodzielnym nauczycielem Inzan zyskał sławę jako propagator idei Hakuina.
W 1806 roku odbudował klasztor Zuiryō w Gifu, gdzie zgromadził wielką liczbę uczniów, zarówno mnichów jak i ludzi świeckich. Dwa lata później został mianowany opatem klasztoru Myōshin. Po jakim czasie powrócił do Zuiryō-jiRichard Bryan McDaniel. Zen Masters of Japan. Str.