27 listopada 1903 został nominowany na biskupa temesvarskiego, jego chirotonia biskupia odbyła się 27 marca 1904 w soborze św. Mikołaja w Sremskich Karlovcach. W maju tego samego roku został intronizowany w soborze Wniebowstąpienia Pańskiego w Temesvarze. Szczególnie angażował się w pracę na rzecz rozwoju serbskiego szkolnictwa, także poza granicami swojej eparchii. Był inicjatorem opracowania i wdrożenia nowego programu nauki religii prawosławnej w szkołach serbskich w Austro-Węgrzech i sam napisał katechizm do użytku szkolnego. Wizytował szkoły na terenie metropolii karłowickiej, w Bośni i Hercegowinie.
Po śmierci patriarchy karłowickiego Lucjana został locum tenens metropolii karłowickiej; władze austriackie podczas I wojny światowej nie zgodziły się na organizację serbskiego soboru i wybór nowego patriarchy. Zarządzał również wakującymi eparchią górnokarłowicką i eparchią Baczki. W 1920 biskup Jerzy został wybrany na nowego ordynariusza tej ostatniej, jednak po kilku tygodniach zrezygnował z katedry i postanowienie to zostało anulowane. Pozostał na katedrze temesvarskiej i przebywał w tymże mieście do momentu, gdy znalazło się ono w granicach Rumunii.