W okresie powojennym Wojsko Polskie użytkowało tylko stare koszary artylerii przy ul. Saperów, gdzie stacjonował 21 Batalion Saperów, a potem Wrocławski Pułk OT. Pozostałe koszary wykorzystywane były przez jednostki Północnej Grupy Wojsk Armii Radzieckiej. Dowództwo AR podzieliło obiekty koszarowe w Świdnicy na 3 kompleksy: Koszary 410 – (ul. Armii Krajowej, Zamenhofa, Curie-Skłodowskiej) – dawne Koszary Flandryjskie (tzw. białe koszary). Koszary 411 – (ul. Armii Krajowej, Wałbrzyska) – dawne Koszary Piechoty (tzw. czerwone koszary). Kompleks sztabowo-koszarowy 416 – (ul. Parkowa i Gdyńska) – dawne Koszary Barbary.
UMOCNIENIA FORTYFIKACYJNE
Świdnica ze względu na swoje położenie geograficzne była przez długi okres obiektem wzmożonej rywalizacji militarnej. W celu zapewnienia bezpieczeństwa mieszkańcom w XIII w. wybudowano wokół miasta mury obronne. W czasach nowożytnych, w połowie XVIII w., miasto przekształcono w twierdzę wojskową budując szereg nowych obiektów fortyfikacyjnych. W drugiej połowie XIX w. Świdnicę ogłoszono miastem otwartym. Większość istniejących umocnień fortyfikacyjnych została zniszczona. Do chwili obecnej przetrwały tylko odcinki murów obronnych przy ul.