Kolejny opis cerkwi pochodzi z 1726 i jest częścią protokołu wizytacji kanonicznej dokonywanej już przez duchowieństwo unickie w dekanacie drohiczyńskim. W opisie stwierdzono, że cerkiew jest bardzo stara i zniszczona, bez przedsionka i dzwonnicy, ze zgniłym dachem, odnotowano obecność ikonostasu z ikonami Chrystusa Zbawiciela (Salwatora), Matki Bożej, św. Mikołaja, św. Eliasza i św. Antoniego.
Cerkiew z 1738 W kolejnym protokole wizytacyjnym z 1757 stwierdzono, że w 1738 na miejscu starszej cerkwi zbudowana została nowa. Ufundowała ją rodzina Skiwskich. Przeniesiono do niej patronalną ikonę świętych Kosmy i Damiana, w świątyni znajdował się również ołtarz z wizerunkiem maryjnym. Został on przekazany do świątyni przez miejscową parafię rzymskokatolicką na prośbę unickiego proboszcza. Parafia unicka była uboga, a o jakąkolwiek pomoc na jej rzecz proboszcz musiał u kolatorów szczególnie zabiegać. Od pierwszej połowy XVIII w. szczególnym obiektem kultu w cerkwi była kopia Galackiej Ikony Matki Bożej. Przed 1789 świątynia została wyremontowana przez cześnika podlaskiego Karola Urbańskiego, który opłacił wzniesienie nowego przedsionka, a nad nim dzwonnicy.