Złota gęś (Die goldene Gans) – baśń opublikowana przez braci Grimm w 1812 roku w ich zbiorze Baśni (tom 1, nr 64).
Treść Źródło: Jakub i Wilhelm Grimm Baśnie nad baśniami, Zielona Sowa, 2005
Pewien mężczyzna miał trzech synów. Najmłodszy z nich był uważany za głupiego i przezywany Głuptasek. Był pośmiewiskiem całej rodziny. Pewnego dnia starszy brat udał się do lasu po drwa. Po drodze spotkał siwego karzełka, który poprosił go by podzielił się swoim zapasami. Jednak starszy odmówił i jakiś czas później ciężko się zranił podczas rąbania drwa. Drugiego brata, który udał się do lasu po nim, spotkało to samo. Wówczas Głuptasek oświadczył, że sam pójdzie.
Zabrał nieco zapasów z domu i wyruszył do lasu. Po drodze spotkał siwego karzełka, który poprosił go o jedzenie. Głuptasek ofiarował mu połowę swojego marnego ciastka i połowę kwaśnego piwa. Kiedy zaczęli wspólnie się posilać, niezbyt smaczne ciasto zmieniło się w smakowite ciastko, a piwo stało się wyśmienitym winem. Karzełek oświadczył Głuptaskowi, że za jego dobre serce da mu radę, która przyniesie mu szczęście. Wskazał mu stare drzewo, kazał mu je ściąć i zabrać to co znajdzie pod jego korzeniami. Potem pożegnał Głuptaska i zniknął.