Projekt spotkał się ze sprzeciwem delegata Niecia, który obawiał się niepokojów społecznych.

W wolnej Polsce Bomba kontynuował działalność w PSL-Lewicy, gdzie współpracował z grupą Józefa Putka, która połączyła się z PSL-Wyzwolenie po kongresie w Rzeszowie 27 sierpnia 1922 na tle sprzeciwu wobec sojuszu wyborczego z PSL-Piast. W wyborach parlamentarnych z 1922 kandydował jednak z listy Chłopskiego Stronnictwa Radykalnego. W 1925 współorganizował wiec powiatowy PSL-Wyzwolenie w Rzeszowie z Putkiem, Janem Tepperem oraz działaczami Związku Chłopskiego. W latach 1926–1928 był członkiem Stronnictwa Chłopskiego.

W styczniu 1928 przystąpił do utworzonego wówczas Zjednoczenia Lewicy Chłopskiej „Samopomoc”. Był członkiem Zarządu Głównego (1928–1931) obok prezesa Stanisława Wójtowicza i Aleksandra Szymańskiego, przewodniczącym małopolskiego zarządu głównego i przewodniczącym rzeszowskiego zarządu powiatowego, do którego weszli Ferdynand Tkaczow i Tomasz Wiśniewski. Został następnie prezesem stronnictwa (1929–1931). Po rozwiązaniu Zjednoczenia przez władze sanacyjne zbliżył się do nielegalnej Komunistycznej Partii Polski.