Podczas okupacji hitlerowskiej pracował jako robotnik. Jednocześnie był czynny w tajnym nauczaniu, wykładając w klasach licealnych historię, łacinę i język polski. Od 1942 był z ramienia PPS-WRN członkiem Konwentu Stronnictw Politycznych przy Okręgowej Delegaturze Rządu na województwo Wileńskie. Był współpracownikiem pisma Komendy Wileńskiego Okręgu Armii Krajowej "Niepodległość", której redaktorem był dr Jerzy Dobrzański. Odpowiadał za kolportaż tego pisma w organizacjach Wileńskiej Koncentracji Demokratycznej. W kwietniu 1943 był rozważany jako jeden z kandydatów na zastępcę Okręgowego Delegata Rządu, z ramienia PPS-WRN. Stanowisko to objął ostatecznie dr Jerzy Dobrzański "Irwid", według którego objęcie funkcji przez Krawca uniemożliwiło aresztowanie.
20 czerwca 1944 roku został aresztowany przez Gestapo i osadzony w więzieniu na Łukiszkach. Nie zdekonspirował się w trakcie śledztwa i został wysłany do najpierw do obozu w Prawieniszkach, a następnie do Francji, do obozu pracy, który Niemcy założyli koło Hayange, w okolicy Metzu. Jak stwierdził jego przełożony w PPS i w Delegaturze Jerzy Dobrzański: "Był to cios dla organizacji bardzo ciężki. "Kazimierz" był człowiekiem wyjątkowej wartości o wielkich zaletach charakteru i wyjątkowych zdolnościach organizacyjnych. Oddany był sprawie całym sercem i duszą.