Krzysztof Tuczyński de Wedel herbu własnego (ur. 1565 w Tucznie, zm. 6 stycznia 1649 w Tucznie) – kasztelan poznański i santocki.
Jako senator wziął udział w sejmach: 1618, 1619, 1623 i sejmie zwyczajnym 1629 rokuLeszek Andrzej Wierzbicki, Senatorowie koronni na sejmach Rzeczypospolitej, Warszawa 2017, s. 161..
Pochodzenie rodziny Urodził się jako syn Stanisława „Seniora” (1517–1578) i Katarzyny Opalińskiej herbu Łodzia, córki Macieja, kasztelana lędzkiego i wnuczki Piotra (zm. 1506), kasztelana lędzkiego. Wnuk Macieja Tuczyńskiego de Wedel żyjącego w latach (1438–1550), pierwszego z rodu który spolonizował nazwisko Wedel, zmieniając na Tuczyński de Wedel. Dziad Krzysztofa, Maciej Tuczyński według podania dożył wieku 112 lat.
Krzysztof był bratem Andrzeja (1561–1590), kanonika gnieźnieńskiego i Piotra (zm. 1590/1591). Czterokrotnie żonaty. Pierwsza żona Marianna Zborowska, córka Andrzeja Zborowskiego, kasztelana bieckiego została zaślubiona 14 lutego 1593 roku. Zmarła przy narodzinach córki 17 marca 1594 roku. Drugą żonę Annę Firlej, córkę Mikołaja wojewody krakowskiego poślubił w 1601 roku. Urodziła troje dzieci; Andrzeja (1602–1641), podkomorzego inowrocławskiego; Małgorzatę zamężną z Mikołajem Wejherem, wojewodą malborski i chełmskim;