Zarządcą stadionu w tym czasie był 42 Pułk Piechoty. Rozgrywały tu swoje mecze zespoły WKS 42 Pułku Piechoty (od 1932 pod nazwą Jagiellonii Białystok), ŻKS Białystok (Żydowskiego Klubu Sportowego) i innych białostockich drużyn. Stadion był także miejscem wieców oraz uroczystości miejskich. W roku 1934, po 8 latach użytkowania z powodu złego stanu technicznego boiska oraz drewnianych trybun, podjęto decyzję o przebudowie stadionu. Tak jak wcześniej niemały wkład w to przedsięwzięcie miały osoby prywatne, przykładem jest postać Mikołaja Kawelina. Stadion po przebudowie wzbogacił się o nową 600-osobową krytą trybunę wraz z zapleczem dla 100 zawodników. Wykonano także zaplecze sanitarne, brak takich wygód był bolączką poprzednich lat. Projektantem był inż. Jarosław Giryn. W 1935 roku, 6–7 lipca odbyły się na stadionie lekkoatletyczne Mistrzostwa Polski mężczyzn. W roku 1938 przy stadionie wybudowano wieżę spadochronową, która została zniszczona w czasie II wojny światowej. W czasie wojny stadion był użytkowany przez okupantów. Najpierw radzieckich, którzy w latach 1939–1941 na stadionie rozgrywali Mistrzostwa Białorusi Zachodniej, później niemieckich. Po II wojnie światowej budziło się życie sportowe miasta, odradzały się kluby sportowe, min.