Ziemia połocka i województwo połockie XV-XVIII w., IH PAN, 2018, s. 241..
W 1760 otrzymał nominację na wojskiego połockiego po rezygnacji z tego urzędu jego ojca, Franciszka Zenowicza. W 1765 otrzymał nominację na podkomorzego połockiegoUrzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego, Tom 5. Ziemia połocka i województwo połockie XV-XVIII w., IH PAN, 2018, s. 167, 247..
15 stycznia 1764 poślubił w Warszawie Eleonorę-Magdalenę Skarbek-Ważyńską h. Habdank (ochrzczoną w 1743, zm. w/po 1792), córkę podkomorzego oszmiańskiego Marcina Ważyńskiego, dziedzica Murowanej Oszmiany, i Marianny z Nagurskich. Eleonora Skarbek-Ważyńska od 1759 była kanoniczką warszawską i była ostatnią kanoniczką, która wstąpiła do Zgromadzenia za panowania Augusta III. W Zgromadzeniu przebywała do ślubu w 1764Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego, Tom 5. Ziemia połocka i województwo połockie XV-XVIII w., IH PAN, 2018, s. 247.S. Konarski, Kanoniczki Warszawskie, 1952, s. 97..
Z Eleonorą z Ważyńskich miał dzieci: