19 lutego 1994 r., Ruelas otrzymał swoją szansę walki o mistrzostwo świata WBA w kategorii lekkiej. Pokonał jednogłośnie na punkty, po ciężkiej walce Freddiego Pendletona. Ruelas był dwukrotnie na deskach w 1. rundzie, ale zdominował późniejsze rundy, dzięki czemu zapewnił sobie dość wyraźne zwycięstwo. Przed pojedynkiem z Ruelasem, Pendleton pokonał jego byłego rywala – Jorge Paeza. 27 maja, Ruelas obronił po raz 1. zdobyty w lutym tytuł. Pokonał przez techniczny nokaut w 3. rundzie Amerykanina Mike’a Evgena. Kolejną udaną obronę zanotował 28 stycznia 1995 r., zwyciężając po zaciętym pojedynku Billy’ego Schwera, mistrza wspólnoty brytyjskiej i późniejszego mistrza europy w wadze lekkiej. 6 maja doszło do unifikacyjnego pojedynku pomiędzy mistrzem WBO, Oscaren De La Hoyą a Ruelasem. De La Hoya po świetnej kombinacji ciosów w 2. rundzie posłał na deski agresywnie boksującego Ruelasa, który chwilę później był liczony po raz 2. Po 2. liczeniu sędzia przerwał pojedynek, ogłaszając zwycięstwo De La Hoyi przez techniczny nokaut. Po utracie mistrzostwa Ruelas nie zdobył ponownie pasa. W tym okresie pokonał m.in. byłego mistrza świata kategorii lekkiej, Livingstone’a Bramble’a. W 1998 r. przegrał z reprezentantem Australii Konstantinem Cziu przez techniczny nokaut w 9. rundzie.