Służył w strukturach gubernialnych CzeKa w Jekaterynburgu. Od 1922 r. był oficerem operacyjnym CzeKa Frontu Turkiestańskiego. Podczas walk z wojskami gen. Enwera Paszy kierował wywiadem Bucharskiej Republiki Ludowej. Następnie objął funkcję naczelnika wydziału do spraw walki ze szpiegostwem OGPU w Taszkencie. Jednocześnie był sekretarzem biura partyjnego i członkiem komitetu partyjnego. W kwietniu 1924 r. przeszedł do służby w Oddziale Zagranicznym (INO) OGPU. Wysłano go do Afganistanu pod przykrywką zastępcy kierownika biura prasowego poselstwa politycznego ZSRR w Kabulu. Od końca 1926 r. był rezydentem OGPU w Persji. W kwietniu 1928 r. powrócił do służby w centrali OGPU w Moskwie. Objął funkcję naczelnika Sektora do Spraw Środkowego i Bliskiego Wschodu INO OGPU. W październiku 1929 został rezydentem wywiadu w Konstantynopolu.
W czerwcu 1930 pod wpływem informacji o możliwym aresztowaniu, zbiegł do Francji. Zamieszkał w Paryżu. Współpracował z wywiadami wielu państw europejskich. Występował z odczytami i wykładami dotyczącymi nielegalnej działalności radzieckich służb specjalnych. Był autorem wspomnień pt. G.P.U. Zapiski czekista i CzK za rabotoj, przetłumaczonych na kilka języków. W sierpniu 1937 został zabity przez funkcjonariusza NKWD. Jego ciała nie odnaleziono.