W pierwszym roku szkolnym istnienia ośrodka uczyło się w nim w dwóch klasach (młodszej i starszej) 32 kadetów pochodzących spośród młodzieży białej emigracji rosyjskiej, która ukończyła 8-klasowe francuskie szkoły podstawowe. Uczyli się oni w macierzystym języku religii, rosyjskiej historii, kultury, geografii i języka. Pozostałe przedmiotowe wykładane były po francusku. Klasy liczyły po 10-15 osób. W 1933 r. na czele korpusu stanął gen. mjr Jeremia J. Fenster (Wraski). W tym czasie nawiązano współpracę z Narodową Organizacją Witazi, w wyniku której corocznie grupa najstarszych kadetów jeździła latem na jej obozy na południu Francji. W 1935 r. patronat nad ośrodkiem objął książę Gawriił Konstantinowicz. Kadetów często odwiedzali przedstawiciele carskiego rodu Romanowów. Jednocześnie ośrodkowi przekazano sztandar wojenny Liwadnijsko-Jałtyjskiej Kompanii Dziecięcej z okresu rosyjskiej wojny domowej. Od 1937 r. korpus znajdował się w Wersalu. W październiku 1938 r. najstarsza klasa korpusu wzięła udział w uroczystościach pogrzebowych po śmierci wielkiego księcia Kiriłła Władimirowicza. Podczas niemieckiej okupacji Francji w latach 1940–1944 korpus nadal funkcjonował. Kadeci otrzymali prawo pokazywać się na ulicach miasta w swoich mundurach.