Był bliskim współpracownikiem biskupów górnokarłowickich Lucjana i Teofana; ten drugi nagrodził go za pracę dla Cerkwi godnością protoprezbiterabiskup Sawa (Vuković), Srpski jerarsi od devetog do dvadesetog veka, Evro Beograd, Unireks Podgorica, Kalenić Kragujevac, 1996, ss.142–143..
W 1893 Nikola Živković odszedł z pracy pedagogicznej na emeryturę i postanowił wstąpić do monasteru. Sam wybrał przyjmowane przy postrzyżynach mniszych imię zakonne Grzegorz, by w ten sposób upamiętnić swojego ojca. Po wstąpieniu do stanu zakonnego został mianowany przełożonym monasteru Gomirje. W 1897 przybył do Sarajewa na zaproszenie metropolity Dabaru i Bośni Jerzego, który mianował go członkiem metropolitalnego konsystorza. Jeszcze w tym samym roku otrzymał godność archimandryty, po czym został nominowany na biskupa zwornicko-tuzlańskiego. Jego chirotonia biskupia miała miejsce 27 czerwca 1897.