18 kwietnia 1898 przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa budzińskiego Lucjana.
30 grudnia 1900 w cerkwi Trójcy Świętej w Banja Luce miała miejsce jego chirotonia na biskupa banjaluckiego, pierwszego ordynariusza nowo erygowanej eparchii. Natychmiast otrzymał godność metropolity. Utworzył konsystorz eparchii, wzniósł rezydencję biskupią w Banja Luce i rozpoczął zbiórkę funduszy na budowę nowego soboru katedralnego. Wielokrotnie przeprowadzał wizytacje duszpasterskie w parafiach, doprowadzając do ujednolicenia obrzędów na terenie eparchii. Dążył do podniesienia poziomu wykształcenia duchowieństwa, na kapłanów wyświęcał jedynie absolwentów studiów teologicznych. Otworzył 23 nowe cerkwie i dwie szkoły serbskie.
Osiem lat później, rok po śmierci metropolity Mikołaja, przeniesiony został na katedrę Dabaru i Bośni. W 1920 na własną prośbę przeszedł w stan spoczynku i zamieszkał w monasterze Ravanica. Pozostał czynnym uczestnikiem życia cerkiewnego, w 1931 jako prawnik brał udział w redagowaniu statutu wewnętrznego Serbskiego Kościoła Prawosławnego.
Przypisy
Kategoria:Serbscy biskupi prawosławni Kategoria:Metropolici Dabaru i Bośni Kategoria:Urodzeni w 1858 Kategoria:Zmarli w 1933 Kategoria:Biskupi Patriarchatu Konstantynopolitańskiego Kategoria:Biskupi banjaluccy