Model 29, pierwszy samochód Lotusa kategorii Indy, faktycznie był powiększoną wersją modelu 25. W porównaniu do samochodu Formuły 1 zwiększono rozstaw osi, aby sprostać przepisom i pomieścić nowy silnik, który był ponad dwukrotnie większy od niewielkich jednostek Coventry Climax V8 używanych w Lotusach 25. Podobnie jak w odpowiedniku używanym w Formule 1, w modelu 25 na nadwozie składał się aluminiowy monokok wzmocniony stalowymi przegrodami. Zawieszenie również opierało się na tym używanym w Lotusie 25; rozwijano dwie wersje zawieszenia, z czego jedna z nich była zaprojektowana specjalnie na owalne tory. Samochód był ponadto wyposażony w największe dostępne tarcze hamulcowe, natomiast wyprodukowane przez Halibrand koła pozwalały na szybsze pit stopy.
Ford zapewnił nowy silnik V8, luźno bazujący na silniku Forda Fairlane. W pierwotnej postaci Ford zastosował pojedynczy wałek rozrządu. Lotus zastąpił wtryskiwacz Hilborn czterema gaźnikami Weber, które były lepiej przystosowane do brytyjskich samochodów. W tej wersji silnik o pojemności 4,2 litra produkował około 400 KM. Był sprzężony z czterobiegową skrzynią Colotti z dwoma zaślepionymi biegami.