Jego najsłynniejszym dziełem niepoetyckim była praca Genkō shakusho (元亨釈書), pierwsza historia buddyzmu w Japonii, zawierająca biografie ponad 450 mnichów japońskich. Charakterystyczna jest w niej niska ocena Dainichi Nōnina i jego szkoły Daruma-shū w kontraście z wysoką oceną Myōana Eisaia, którego Kokan traktuje z empatią, gdyż był on pierwszym, który przeniósł nauki chan bezpośrednio z Chin do JaponiiHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. Japan. s. 9..
Pod koniec życia cesarz Go-Murakami (後村上, pan. 1339-1368) nadał mu tytuł Kokushi (Narodowy Nauczyciel).
Mistrz zen Kokan Shiren zmarł 11 sierpnia 1346 roku.
Portret Kokana znajduje się w Kaizo-in w klasztorze Tōfuku-ji w Kioto.
Wiersz Księżyc zimą
Otwieram okno o północy, chłodne nocne powietrze, Ogród i dach jaśnieją biało, Idę na werandę, wyciągam rękę, aby wziąć trochę śniegu – Czyż nie wiedziałem, że światło księżyca nie zrobi śnieżki?
Prace literackie Saihokushū – zbiór poezji i esejów Genko Shakusho – (Biografie wybitnych mnichów [napisane] w erze genkō) – historia buddyzmu Jubun-in-ryaku (5 tomów) Kokan Osho Juzenshiroku (3 tomy) Butsugo Shinron (18 tomów)
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.