Jego chirotonia biskupia odbyła się 16 maja 1926. Po dwóch latach został przeniesiony na katedrę zwornicko-tuzlańską. Aktywnie wspierał założone przez biskupa ochrydzkiego Mikołaja Prawosławną Narodową Wspólnotę Chrześcijańską, której celem było przeciwstawienie się ateizmowi, komunizmowi i szerzeniu się wpływów Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego. W tekstach twórcy organizacji silny był również antysemityzmJ. Byford, CANONIZING THE ‘PROPHET’ OF ANTI-SEMITISM: THE APOTHEOSIS OF BISHOP NIKOLAJ VELIMIROVIC AND THE LEGITIMIZATION OF RELIGIOUS ANTI-SEMITISM IN CONTEMPORARY SERBIAN SOCIETY.. W monasterze Tavna organizował zjazdy organizacji.
W czasie II wojny światowej został przewieziony przez okupacyjne władze niemieckie do Belgradu i uczestniczył w pracach Świętego Synodu pod kierunkiem metropolity Skopje Józefa. Następnie udał się do Niszu, gdzie kierował seminarium duchownym. Formalnie był również administratorem prawosławnych eparchii w Chorwacji.