Zatrucie pokarmowe może przybierać następujące postaci: wymiotną, która charakteryzuje się stosunkowo krótkim okresem wylęgania (kilka godzin, ustępuje pod tym względem jedynie intoksykacjom gronkowcowym) i przebiega dość łagodnie; biegunkową, która rozwija się dłużej (12-24 godziny) i ma bardzo intensywny przebieg. Oprócz zatruć pokarmowych, B. cereus może być niekiedy czynnikiem etiologicznym innych chorób, jak na przykład: zakażenia oportunistyczne: zapalenie płuc infekcyjne zapalenie wsierdzia zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych zapalenie gałki ocznej (prowadzące do ślepoty).
Czynniki wirulencji Enterotoksyny: termostabilna – niewrażliwa na kwaśne pH żołądka, działanie enzymów proteolitycznych i podwyższoną temperaturę; wytwarzają ją kiełkujące laseczki, a ma to miejsce w pożywieniu niewłaściwie przechowywanym. Wywołuje gwałtowne wymioty. Termolabilna – produkowana w różnych wariantach w jelicie po spożyciu laseczek bądź ich przetrwalników. Powoduje biegunki. Enzymy degradujące tkanki, np. fosfolipazy.
Terapia W przypadku zatruć pokarmowych preferuje się leczenie objawowe i podtrzymujące. W przypadku pozostałych zakażeń preferuje się terapię wankomycyną.
Bibliografia
Kategoria:Bacillaceae