mały|240px|Rozgałęzione chwytniki na dolnej stronie plechy mały|240px Pawężnica psia (Peltigera canina (L.) Willd.) – gatunek grzybów z rodziny pawężnicowatych (Peltigeraceae). Ze względu na współżycie z glonami zaliczany jest do porostów.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Peltigera, Peltigeraceae, Peltigerales, Lecanoromycetidae, Lecanoromycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy zdiagnozował go w 1753 r. Karol Linneusz nadając mu nazwę Lichen caninus. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu Carl Ludwig Willdenow w 1787 r.
Niektóre synonimy naukowe: Dermatodea canina (L.) A. St.-Hil., 1805 Lichen caninus L. 1753 Peltidea canina (L.) Ach. 1803 Nazwa polska według Krytycznej listy porostów i grzybów naporostowych Polski.
Morfologia Duża listkowata plecha osiągająca szerokość do 20 cm. Czasami ma postać rozetek, najczęściej jednak rośnie nieregularnie. Składa się z wielu miękkich odcinków o szerokości 1–2(4) cm. Mają brzegi zaokrąglone i płytko karbowane lub falowane. Powierzchnia górna gładka, o barwie szarej, brunatnoszarej, płowej, brązowawej. Jedynie brzegi plechy są pokryte pilśniowatymi włoskami. Jest to plecha heteromeryczna z glonami z rodzaju Nostoc.